İçimizdeki Tanrıçalar: Gündüz Apollon Gece Athena

Emine Yıldırım’ın filmini, İstanbul Modern’de düzenlenen “Doğruluk mu Cesaret mi?” programının “İçimizdeki Tanrıçalar” panelinde tartıştık. Bizi doğruluğa ve cesarete davet eden sunumlar, yıllardır evcilik oyunu ile özdeşleşen tanrıçalığın büyüsünü bozdu. Ailesi için kendini sefil eden, çocuklarının mutluluğuyla avunan ve kibirli kocalarına tahammül eden anneler; “tapılacak kadın” olmak istemiyor. İçimizdeki her daim fedakâr, yorulmayan, acıkmayan tanrıçayla vedalaşma vakti gelmedi mi?  

Trans müzikal Emilia Pérez 

Pop, rap ve rock’ı buluşturan Emilia Pérez film müzikleri, âdeta bir trans niteliğinde. Fransız yönetmen Jacques Audiard’ın filminde, cinsiyet değiştiren Meksikalı uyuşturucu baronu gibi müzik de her daim geçişte. Manitas/Emilia cinsiyet, Clément Ducol ve Camille’in İspanyolca besteleri ise tür kategorilerini aşar. Meksika’daki adaletsizlik, farklı sınıfları ve kültürleri bir araya getiren müzikle eleştirilir. Kartel lideri de (Karla Sofia Gascón) avukatı Rita (Zoe Saldaña) da hayat müzikalinde birer oyuncu. En İyi Özgün Şarkı Oscar’ını alan filmin her sahnesinde farklı bir biçime bürünen müzik, başlı başına bir karakter.  

Prof. Dr. Oya Başak’tan miras kalan hayat ve sanat aşkı

1993 yılında başladığım Boğaziçi Üniversitesi Batı Dilleri ve Edebiyatları bölümünde şiir, tiyatro ve kültürel teori dersleri aldığım Prof. Dr. Oya Başak, metindeki duyguyu anlatmaz yaşatırdı. Haftalarca işlenebilecek bir konuyu, bir metaforla dakikalara sığdırırdı. Rönesans şiirlerindeki aşk temasını kestane şekeri ve pergel örnekleriyle, aydınlanma çağının bilim tutkusunu sarayların geometrik bahçeleriyle anlatırdı. Her metni bir tuvale dönüştürmeyi başaran bir ressamdı Oya Başak. 

Aşıklar neden adsız?

“Bu devrin Şeytanı yalnızlık. Sarmaşık gibi her yeri sarıyor.” sözleriyle birlikte yükselen gökdelenlerin ışıltısı her yanımızı sarıyor. Gecenin karanlığında, görkemli binaların pencereleri küçücük gözüküyor. Uzak çekimde kibrit kutularına benzeyen ev ve ofislerin ruhu yok. Üst sınıfın yaşadığı daireler, mum ışığıyla aydınlatılmış hücreler gibi. “Binalar yükseldikçe insanlar küçüldü. Her şey yalnızlıktan.” der anlatıcı. Netflix dizisi Adsız Aşıklar’ın kalabalık İstanbul’unda herkes birbirinden yabancılaşmış.

Babygirl ile yeniden doğan Ibsen’in Bir Bebek Evi 

Bir Bebek Evi’nin itaatkâr ev kadınının aksine Romy, namıdiğer Babygirl, bir robotik firmasının en üst düzey yöneticisi. Çalışanları da ailesi de emrine amade. Ibsen’in savunduğu ekonomik özgürlüğe kavuşmuş. Oysa yönetmen Halina Reijn, mutluluğun başarıya indirgenemeyeceğini gösteriyor. New Yorklu patroniçenin hayatında ne eksik? 19. yüzyıldan bugüne Evin Meleği olarak görülen kadınlara yakıştırılmayan cinsel tatmin. Ibsen’in 19. yüzyılda estirdiği feminist rüzgarları günümüz New York’una taşıyan Babygirl’ü izleyin.

error: Content is protected !!
Verified by MonsterInsights