Özcan Alper’in filminin açılış sahnesi, taşıyıcı annelerin metalaştığının göstergesi. Hücreye benzeyen boş ve gri odadaki taşıyıcı anne adaylarına soğuk bir sesin, “sıradaki…soyun” dediğini duyarız. Sayılara indirgenmiş Gürcü kadınlar sanki birer mahkum. Çıplak fotoğrafları çekilirken fiziksel ve ruhsal olarak üşüyen kadınlara kış erken gelmiş.
